پیشرو، فناور، ارزش آفرین

گروه صنعتی آتام

تأثیر سرمازدگی جوجه در روزهای اول پرورش بر عملکرد کل دوره و راهکارهای تغذیه‌ای جبران آن

تأثیر سرمازدگی جوجه در روزهای اول پرورش بر عملکرد کل دوره و راهکارهای تغذیه‌ای جبران آن

تأثیر سرمازدگی جوجه در روزهای اول پرورش بر عملکرد کل دوره و راهکارهای تغذیه‌ای جبران آن

چکیده

سرمازدگی (Chilling) جوجه‌های یک‌روزه در روزهای نخست پرورش، از شایع‌ترین و در عین حال کمتربرآوردشده‌ترین عوامل زیان اقتصادی در مرغداری‌های گوشتی است. جوجه در بدو خروج از تخم، دستگاه تنظیم دمای بالغ ندارد؛ نسبت سطح به وزن بالای بدن، پوشش پر ناتمام و ظرفیت محدود گرمازایی شیمیایی سبب می‌شود تا سن حدود ده تا چهارده روزگی به گرمایش مصنوعی سالن وابسته بماند. مواجهه با دمای زیر محدوده آسایش حرارتی، ذخایر انرژی زرده و گلیکوژن کبدی را به تولید گرما اختصاص می‌دهد، جذب زرده و انتقال ایمنی منفعل را به تأخیر می‌اندازد و تکامل مخاط روده و پاسخ به واکسن‌ها را تضعیف می‌کند؛ برآیند آن افت وزن هفت‌روزه، بدتر شدن ضریب تبدیل خوراک، باز شدن دامنه وزنی گله و افزایش استعداد عفونت‌های ثانویه مانند کولی‌باسیلوز و بروز آسیت در هفته‌های بعد است.

در این مقاله، چارچوب علمی و کاربردی مدیریت سرمازدگی در پنج محور ارائه می‌شود:

نخست، فیزیولوژی تنظیم دما در جوجه یک‌روزه و سازوکارهای اثر سرما بر دستگاه‌های بدن؛

دوم، منشأهای متداول سرما داخل فارم از پیش‌گرمایش ناکافی تا خطاهای تهویه؛

سوم، ابزارهای پایش و تشخیص زودهنگام شامل سنجش چینه‌دان (Crop Fill) و دماسنجی کلواک؛

چهارم، پیامدهای عملکردی و اقتصادی در تمام دوره همراه با یک مثال محاسباتی مزرعه‌ای در دو سناریوی خفیف و شدید؛

و پنجم، بسته راهکارهای تغذیه‌ای جبران شامل خوراک پیش‌آغازین (Pre-starter) باکیفیت، روغن‌های قابل‌هضم و امولسیفایرها، آنزیم‌ها، تقویت ظرفیت آنتی‌اکسیدانی (ویتامین E، سلنیوم آلی و ویتامین C)، الکترولیت‌ها و پشتیبانی از میکروبیوتای روده. جدول‌های اجرایی و چک‌لیست ۷۲ ساعت اول مقاله می‌تواند مستقیماً مبنای فرم بازدید روزانه تکنسین قرار گیرد.

 

مقدمه

دوره پرورش جوجه گوشتی زنجیره‌ای از حلقه‌های به‌هم‌پیوسته است و حلقه نخست آن، روزهای اول پس از استقرار جوجه در سالن است. شاخص وزن هفت‌روزه از پایدارترین نشانگرهای کیفیت این حلقه است:

راهنماهای مدیریت سویه‌های تجاری مانند راس به صراحت تأکید می‌کنند که وزن‌کشی روز هفتم، معتبرترین سنجش موفقیت جوجه‌ریزی و پیش‌بینی‌کننده وزن پایان دوره و ضریب تبدیل خوراک است. هر گرم کمبود وزن در روز هفتم، به معنای از دست رفتن بخشی از مسیر رشد جبران‌ناپذیر است؛ زیرا در همین پنجره، سرعت تکامل روده، ترشح آنزیم‌های گوارشی و برقراری میکروبیوتای پایدار تعیین می‌شود و اختلال در آن، ظرفیت جذب کل دوره را محدود می‌کند.

سرمازدگی به معنای مواجهه جوجه با دمای زیر محدوده آسایش حرارتی است و برخلاف تصور رایج، منحصر به خرابی یا کمبود سیستم گرمایش نیست. پیش‌گرمایش کوتاه یا ناکافی سالن و بستر، جریان هوای سرد در تراز جوجه (Draft)، بستر سرد یا خیس، تأخیر و بدی شرایط حمل‌ونقل و حتی خطاهای ظریف مدیریت تهویه در زمستان، همه شکل‌های شایع این پدیده‌اند. اشکال خفیف تا متوسط آن تقریباً در همه واحدهای زمستانی به نحوی دیده می‌شود، اما چون تلفات مستقیم آن معمولاً ناچیز است و جایگاه برجسته‌ای در گزارش‌های روزانه پیدا نمی‌کند، به «زیان پنهان» مرغداری شهرت یافته است.

مطالعات میدانی گسترده نشان داده‌اند که مرگ‌ومیر هفته اول جوجه گوشتی به عوامل متعددی از سن گله مادر و مدت نگهداری تخم‌مرغ در هچری تا فصل و سویه وابسته است (Yassin et al., 2009)؛ در کنار این عوامل، مدیریت دمایی روزهای نخست، مهم‌ترین اهرمی است که کاملاً در اختیار فارم است. نکته کلیدی آن است که اثر سرما به هفته اول محدود نمی‌ماند: انرژی‌ای که برای گرمازایی مصرف می‌شود، از رشد کاسته می‌شود؛ دستگاه گوارشی که دیرتر به تکامل می‌رسد و ایمنی‌ای که تضعیف شده، در مقابل عفونت‌های باکتریایی و ویروسی بعدی و واکنش به واکسن‌ها محافظت کمتری فراهم می‌آورد.

این مقاله عمدتا برای تکنسین‌های پرورش مرغ گوشتی تدوین شده و می‌کوشد سه خلأ رایج را پر کند:

نخست، توضیح سازوکارهای زیست‌شناختی اثر سرما بر دستگاه‌های بدن به زبان اجرایی؛

دوم، فهرست‌کردن منشأهای واقعی سرما درون فارم به همراه نشانه‌ها و اقدام‌های فوری؛

و سوم، ارائه یک بسته تغذیه‌ای جبران با دوزها و بازه‌های عددی قابل استفاده، در کنار ابزارهای پایش و یک مثال محاسباتی اقتصادی که بزرگی زیان را ملموس می‌کند.

محتوای مقاله بر راهنماهای مدیریت سویه‌های تجاری (Aviagen؛ Cobb-Vantress) و منابع علمی مرجع استوار است و اعداد پیشنهادی باید با شرایط اقلیمی، ظرفیت سالن و قیمت‌های روز هر واحد تنظیم شوند.

 

فیزیولوژی تنظیم دما در جوجه یک‌روزه

برای آنکه پرورش دهنده یا مدیر مرغداری بتواند سرمازدگی را «ببیند» و پیشگیری کند، لازم است بداند جوجه در روزهای اول دقیقاً با چه محدودیت‌هایی وارد سالن می‌شود. در این بخش چهار زیربنای فیزیولوژیک مرور می‌شود که همه تصمیم‌های مدیریتی و تغذیه‌ای بخش‌های بعد بر آن‌ها استوار است.

۲.۱. محدوده آسایش حرارتی و «دمای مناسب» جوجه

پرنده بالغ در بازه دمایی نسبتاً گسترده‌ای بدون تغییر در تولید حرارت، دمای بدن خود را ثابت نگه می‌دارد؛ این بازه «محدوده آسایش حرارتی» (Thermoneutral Zone) نام دارد. جوجه یک‌روزه اما تا سن حدود ده تا چهارده روزگی به گفته برخی منابع حتی بیشتر، در وضعیت شبه‌خون‌سرد قرار دارد و حد پایین محدوده آسایش آن در روزهای نخست هنوز در نزدیکی ۳۰ تا ۳۴ درجه سلسیوس است (Tzschentke, 2007). یعنی دمایی که برای مرغ تخم‌گذار گرم و غیراقتصادی است، برای جوجه تازه‌وارد هنوز مرز کمبود گرماست.

نکته اجرایی آن است که جوجه عدد دماسنج دیوار را احساس نمی‌کند؛ آنچه «دمای احساسی» را می‌سازد، مجموع دمای هوا در تراز جوجه، دمای بستر زیر پا، سرعت جریان هوا و رطوبت نسبی است. بستر سرد حتی در هوای گرم، سریع‌ترین مسیر اتلاف حرارت بدن از راه رسانش است و جریان هوای سرد با حذف لایه هوای گرم پیرامون بدن، اتلاف را چند برابر می‌کند. دمای بدن جوجه سالم معمولاً در بازه حدود ۴۰ تا ۴۰/۶ درجه سلسیوس است و سنجش آن با دماسنج رکتال یا مادون‌قرمز در نمونه‌ای از جوجه‌ها، بهترین سنجه عینی آسایش حرارتی است؛ در بخش پایش به تفصیل آمده است. قاعده عملی ساده: کف سالن برای دستِ کارگری که روی بستر زانو می‌زند نباید خنک حس شود.

 

۲.۲. گرمازایی شیمیایی: سازوکارهای ناتمام جوجه تازه‌وارد

پستانداران نوزاد برای گرمازایی بدون لرزش از بافت چربی قهوه‌ای (Brown Adipose Tissue) بهره می‌گیرند؛ اما طیور این بافت را ندارند. جوجه در روزهای نخست برای تولید حرارت ابتدا به مصرف گلیکوژن کبدی و عضلانی تکیه می‌کند؛ ذخیره‌ای محدود که در سرمای شدید ظرف چند ساعت ته می‌کشد و افت قند خون را به دنبال دارد. لرزش عضلانی (Shivering) به‌عنوان دومین سازوکار، به تدریج و معمولاً از روزهای سوم تا چهارم به بعد کارآمدتر می‌شود. هم‌زمان، محور هورمونی تیروئید و تغییرات در تبدیل تیروکسین به تری‌یدوتیدرونین، تنظیم متابولیسم پایه و پذیرش حرارتی (Thermotolerance) را در هفته‌های اول شکل می‌دهد و برنامه‌ریزی این فرایند در دوره جنینی آغاز شده است (Tzschentke, 2007).

برآیند این ناتمامی، حساسیت دوگانه جوجه است: هم سریع سرد می‌شود و هم برای مقابله، سریع ذخایر گران‌قیمت انرژی را می‌سوزاند. هر کیلوکالری جیره یا زرده که به گرمازایی اختصاص یابد، دیگر برای ساخت بافت عضله، ایمنی و تکامل روده در دسترس نیست؛ این جابه‌جایی انرژی، ریشه زیان‌های دورهای سرمازدگی است. از همین رو است که تجربه میدانی نشان می‌دهد جوجه‌هایی که در هفته اول با سرما روبه‌رو شده‌اند، مصرف خوراک پایین‌تر و تلفات بیشتری دارند.

 

۲.۳. زرده باقی‌مانده: باتری انرژی و سپر ایمنی جوجه

جوجه هنگام خروج از تخم، حامل حدود پنج تا ده گرم زرده جذب‌نشده (تقریباً هشت تا ده درصد وزن بدن) است؛ ذخیره‌ای که علاوه بر انرژی و آب، منبع ایمنوگلوبولین مادری (IgY)، سلنیوم و عوامل رشدی است. انتقال ایمنوگلوبولین عمدتاً در روزهای پایانی دوره جنینی و ساعات نخست پس از خروج رخ می‌دهد و ادامه جذب زرده طی دو تا چهار روز اول، هم انرژی مورد نیاز گذار از زندگی جنینی را فراهم می‌کند و هم تکامل دستگاه ایمنی را پشتیبانی می‌سازد (Noy & Sklan, 1995).

در شرایط آسایش حرارتی، جذب زرده با آهنگ منظمی پیش می‌رود و به موازات آن، جوجه وارد چرخه خوراک و آب می‌شود. اما در سرمازدگی، بدن به‌ناچار اولویت را به گرمازایی می‌دهد: جریان خون به کیسه زرده و روده کاهش می‌یابد، جذب کند می‌شود و بخشی از ذخیره صرفاً می‌سوزد. نتیجه دوبخشی است: هم انرژی و هم ایمنی منفعل باقی‌مانده ناقص به بدن می‌رسد. شکل ۱ این الگو را به صورت شماتیک نشان می‌دهد؛ شکاف میان دو منحنی، همان «انرژی و ایمنی از دست‌رفته» است که باید در برنامه جبران جایگزین شود. در موارد شدید، ترکیب سرما و تأخیر خوراک به افت قند، بی‌حالی و تلفات پراکنده می‌انجامد.

 

شکل ۱. نمای شماتیک جذب تجمعی زرده در روزهای اول پرورش در شرایط آسایش حرارتی و سرمازدگی زودهنگام (نمودار مفهومی بر پایه الگوی منابع علمی)

 

۲.۴. پنجره طلایی تکامل روده در روزهای اول

روده جوجه در بدو خروج از تخم، از نظر ساختار و عملکرد جوان است: پرزها کوتاه‌اند، ژن‌های ترشح آنزیم‌های گوارشی هنوز فعال نشده‌اند و پوشش مخاطی تازه در حال بلوغ است. مطالعات کلاسیک نشان داده‌اند که ظرفیت هضم و جذب در روزهای نخست به سرعت با مصرف خوراک توسعه می‌یابد (Noy & Sklan, 1995؛ Uni et al., 1998) و اولین وعده خوراک، خود محرک اصلی تکامل مخاط است. تأخیر در دسترسی به خوراک حتی ۲۴ تا ۴۸ ساعت، اندازه روده، ارتفاع پرز و رشد عضلانی نوزاد را به‌طور قابل اندازه‌گیری عقب می‌اندازد (Bigot et al., 2003؛ Dibner et al., 1996) و این عقب‌ماندگی همیشه کامل جبران نمی‌شود.

سرمازدگی دقیقاً همین پنجره را هدف می‌گیرد: جوجه سرد، اول به سمت خوراک نمی‌رود؛ می‌خواهد در یک جا جمع شود و انرژی‌اش را برای گرما نگه دارد. هر ساعتی که مصرف خوراک و آب به تعویق بیفتد، برنامه تکامل روده عقب می‌افتد و از آنجا که عمر ظرفیت هضم کل دوره در همین روزها ساخته می‌شود، اثر سرما تا روز کشتار همراه پرنده است. این یعنی تصحیح دما و تسریع دسترسی به آب و خوراک، خود یک «اقدام تغذیه‌ای» درجه یک است و بخش افزودنی‌های بخش ۸ تنها در کنار آن معنا دارد.

 

۳. منشأهای سرما داخل فارم

مدیریت مؤثر سرما از شناسایی دقیق منشأها آغاز می‌شود. تجربه بازدید از مرغداری‌ها نشان می‌دهد رخدادهای سرمایی به‌ندرت از یک خطای منفرد ناشی می‌شوند؛ معمولاً زنجیره‌ای از خطاهای کوچک از پیش‌گرمایش کوتاه و درزهای سالن تا تنظیم غلط ترموستات و تخلیه دیرهنگام جوجه بر هم سوار می‌شوند. در این بخش هفت منشأ پرتکرار سرما داخل فارم و در زنجیره تحویل جوجه بررسی می‌شود و جدول ۱ نشانه‌های تشخیصی و اقدام فوری هر یک را جمع‌بندی می‌کند.

 

۳.۱. پیش‌گرمایی ناکافی سالن و بستر

بستر، ذخیره حرارتی سالن است؛ برای آنکه ذخیره تا عمق مفید گرم شود، در هوای سرد به دست‌کم ۲۴ و ترجیحاً ۴۸ ساعت پیش‌گرمایش پیوسته نیاز است. خطای رایج آن است که گرمایش از چند ساعت قبل از تحویل روشن می‌شود: هوای سالن زود به عدد هدف می‌رسد اما بستر و کف هنوز سرد است؛ جوجه روی بستر سرد قرار می‌گیرد و اتلاف حرارت از راه رسانش آغاز می‌شود. سنجش درست، اندازه‌گیری دمای بستر در ارتفاع حدود پنج سانتی‌متری با دماسنج مادون‌قرمز در چند نقطه سالن (تراز جوجه، نیمه‌ها و انتهای سالن) است؛ هدف متداول، دمای بستر حدود ۲۸ تا ۳۰ درجه سلسیوس هنگام تحویل است. تجربه‌ای ساده اما مؤثر: با زانو روی بستر بنشینید؛ اگر کف دست یا زانو حس سرما گرفت، سالن آماده نیست.

 

۳.۲. آب‌بندی، درزها و جریان هوای سرد (Draft)

سالن‌های با آب‌بندی ضعیف، در زمستان اتلاف گرمای قابل توجهی دارند و بدتر از آن، جریان‌های سرد موضعی ایجاد می‌کنند. منشأهای پرتکرار: درزهای پنجره‌های قدیمی و دریچه‌های ورودی هوای تازه (Inlet) که به سمت کف باز می‌شوند، درز درگاه‌ها، شکستگی پرده‌ها، سوراخ‌های سقف و اتصال‌های ناقص کانال‌ها. جریان هوای سرد در تراز جوجه حتی با سرعت کم، لایه هوای گرم پیرامون بدن را برداشت می‌کند و «دمای احساس شده» را به‌شدت پایین می‌آورد؛ به همین دلیل است که در سالن‌هایی با دماسنج درست، جوجه‌ها در یک جا جمع می‌شوند. تشخیص ساده با شمع یا کمی دود (یا حس کردن با پشت دست در تراز جوجه) در روز بادی پیش از جوجه‌ریزی انجام می‌شود و ترمیم درزها، ارزان‌ترین سرمایه‌گذاری ضدسرماست.

 

۳.۳. ظرفیت، توزیع و تنظیم سیستم گرمایش

سه خطای متداول در سیستم گرمایشی دیده می‌شود. نخست، کمبود ظرفیت نصب‌شده نسبت به شرایط طراحی منطقه: در سرمای ناگهانی و باد سرد، مولدها حتی با کار پیوسته به دمای هدف نمی‌رسند.

دوم، افت فشار و کیفیت سوخت گاز در پیک مصرف زمستانی که توان واقعی مولدها را می‌کاهد و احتراق ناقص و تولید مونوکسید کربن را در پی دارد؛ سنجش CO در سالن‌های مولد‌دار توصیه جدی است.

سوم، توزیع نامناسب گرما: مولد‌ها فقط در یک سوی سالن یا فاصله نامناسب از هم، نقاط سرد ایجاد می‌کنند. به اینها خرابی یا تنظیم غلط ترموستات و محل نصب نادرست حسگر (بسیار نزدیک به مولد یا در جریان هوا) را اضافه کنید؛ خطای چند درجه‌ای ترموستات، به سادگی کل سالن را چند درجه سرد نگه می‌دارد. تست کامل مولدها، ترموستات‌ها و آلارم‌ها ۴۸ ساعت قبل از تحویل، جزء لاینفک چک‌لیست است.

 

۳.۴. تعارض تهویه حداقلی با حفظ گرما

در زمستان، مدیریت تهویه میان دو هدف در تعارض است: حفظ گرما و تأمین کیفیت هوا. خطای رایج اما خطرناک، بستن کامل سالن برای گرم‌ماندن است؛ نتیجه آن بالا رفتن دی‌اکسید کربن، آمونیاک و رطوبت است. راهنماهای سویه‌های تجاری برای سالن جوجه‌ریزی حدود هدف مشخصی می‌دهند: غلظت دی‌اکسید کربن در تراز پرنده حداکثر حدود ۳۰۰۰ تا ۳۵۰۰ قسمت در میلیون، آمونیاک حداکثر حدود ۱۰ تا ۲۰ قسمت در میلیون و رطوبت نسبی هدف در بازه تقریبی ۵۰ تا ۷۰ درصد. تهویه حداقلی کوتاه و مکرر (چرخه‌های کوتاه فن‌ها) معمولاً هم گرما و هم کیفیت هوا را برقرار نگه می‌دارد؛ آنچه باید پرهیز شود، تهویه طولانی و سرد است که سالن را دم‌کرده و بستر را خیس می‌کند و بستر خیس به نوبه خود سرمنشأ آمونیاک و اتلاف حرارت است.

 

۳.۵. زنجیره تحویل: از هچری تا استقرار

جوجه از خروج از هچر تا استقرار در فارم، بدون دسترسی به آب و خوراک است و ذخایر محدود خود را می‌سوزاند. سرمای جعبه‌های حمل، توقف طولانی در مسیر تخلیه آهسته و انباشت جعبه‌ها در نقطه‌ای سرد از فارم، همگی «سرمای قبل از سالن» هستند که در گزارش تلفات دیده نمی‌شوند.

اصول اجرایی: حمل با کامیون گرم و کنترل‌شده؛ تخلیه سریع و آرام؛ توزیع جوجه‌ها در حاشیه سالن نزدیک آب و خوراک به‌گونه‌ای که کل گله در کوتاه‌ترین زمان به آب و خوراک برسند؛ و پرهیز از قرار دادن جعبه‌ها در معرض جریان سرد.

هدف عملی: فاصله خروج از هچری تا اولین مصرف آب و خوراک در فارم باید تا حد امکان کوتاه و در هر حال کمتر از حدود ۲۴ ساعت باشد؛ هر ساعت تأخیر، از ذخیره زرده و پنجره تکامل روده می‌کاهد.

 

۳.۶. تراکم، تجهیزات و دسترسی به آب و خوراک

تراکم بیش از حد در روزهای اول، به شکل غیرمستقیم سرما می‌آفریند: جوجه‌های محروم‌شده از جای گرم، به لبه‌های سرد سالن رانده می‌شوند و رفتار کلوخه‌شدن تشدید می‌شود. اصول متداول: فضای کافی طبق راهنمای سویه، آب‌خوری‌ها و خوارک‌ها در تراز مناسب و پراکنش یکنواخت (متداول‌تر: یک آب‌خوری برای هر حدود ۸۰ تا ۱۰۰ قطعه و یک سینی یا خوارک اضافی در روزهای اول)، نور کافی در ساعات نخست (حدود ۲۰ تا ۵۰ لوکس) تا جوجه محیط را ببیند و به منابع غذا و آب برسد و پخش خوراک روی کاغذ یا سینی‌ها به لایه نازک. سینی‌ها باید نزدیک منبع گرما اما نه دقیقاً زیر آن قرار گیرند؛ جوجه باید بتواند میان گرما و خوراک رفت‌وآمد کند.

 

۳.۷. حوادث، شب‌گردی و آمادگی

قطع برق، توقف سوخت، خرابی ناگهانی مولد و افت نیمه‌شب دما، از سناریوهای تکرارشونده هر زمستان است. آمادگی شامل: مولد برق اضطراری با تست دوره‌ای و سوخت کافی؛ آلارم دما و برق کالیبره‌شده (نه صرفاً نصب‌شده)؛ برنامه بازدید شبانه در روزهای اول؛ و دستورالعمل مکتوب «چه کسی در نیمه‌شب چه کاری کند». یک رخداد دو ساعته در نیمه‌شب، دقیقاً در ساعتی رخ می‌دهد که کمترین نظارت وجود دارد؛ ثبت‌های دمایی خودکار و آلارم پیامکی، حاشیه امنیت فارم‌های حرفه‌ای است.

 

جدول ۱. منشأهای متداول سرما داخل فارم، نشانه‌های تشخیصی و اقدام فوری هر یک

منشأ سرما

نشانه در سالن یا گله

اقدام فوری

پیش‌گرمایش ناکافی سالن و بستر

دمای بستر زیر ۲۸ درجه؛ کف سالن خنک حس می‌شود؛ جوجه‌ها از بستر فرار می‌کنند و کلوخه می‌شوند

ادامه پیش‌گرمایش تا رسیدن بستر به ۲۸ تا ۳۰ درجه؛ به تأخیر انداختن تحویل در صورت امکان

درزها و جریان هوای سرد

کلوخه‌شدن موضعی در مسیر جریان؛ نقاط سرد با دست یا شمع قابل ردگیری

ترمیم درز و پرده؛ تنظیم ورودی‌های هوا برای ورود از تراز بالا

کمبود یا توزیع نادرست گرمایش

اختلاف دمای چند درجه‌ای بین نقاط سالن؛ افت دما در پیک سرمای شب

افزایش مولد کمکی؛ بازچینش مولدها؛ تست ترموستات و حسگر

تعارض تهویه و گرما

تنگی نفس، آمونیاک تند، بستر مرطوب یا برعکس سالن بسته و خفه

تهویه حداقلی کوتاه و مکرر؛ پایش CO2 و آمونیاک با سنجنده

تحویل و تخلیه نامناسب

جوجه خواب‌آلود و خنک هنگام تخلیه؛ کلوخه در جعبه‌ها؛ مصرف آب دیرهنگام

تخلیه سریع؛ توزیع نزدیک آب و خوراک؛ آب گرم با الکترولیت

بستر سرد یا خیس

چسبندگی مقعد؛ مدفوع خیس؛ بوی آمونیاک؛ افت چینه‌سنجی

افزودن بستر خشک؛ اصلاح آب‌خوری‌ها؛ تهویه کوتاه مکرر

حادثه برق یا سوخت

افت ناگهانی دما در شب؛ آلارم خاموش یا بی‌پاسخ

مولد اضطراری تست‌شده؛ بازدید شبانه؛ آلارم کالیبره و ثبت‌شده

 

پیامدهای زیست‌شناختی سرما بر اندام های بدن

سرما یک تنش «تمام‌بدنی» است و اثر آن را نمی‌توان در یک دستگاه خلاصه کرد. شناخت مسیرهای اثر، به تکنسین و دامپزشک کمک می‌کند نشانه‌های ثانویه‌ای را که هفته‌ها بعد در فارم ظاهر می‌شوند، به ریشه اولیه‌شان در روزهای نخست پیوند بزنند. جدول ۲ در پایان بخش، این پیوندها را در یک نگاه جمع می‌کند.

 

۴.۱. دستگاه گوارش و جذب

در سرما، جریان خون از سطح بدن و احشاء گوارشی به سمت اندام‌های حیاتی و عضلات لرزشی بازتوزیع می‌شود؛ نتیجه، کاهش پرفیوژن روده، کندی حرکات آن و افت ترشح آنزیم‌ها و صفراست. مطالعات تغذیه‌ای جوجه نشان داده‌اند که ظرفیت هضم در روزهای نخست به شدت وابسته به توسعه مخاط است (Noy & Sklan, 1995؛ Uni et al., 1998) و هر اختلالی در این روند، هضم چربی و پروتئین را در محور اثر قرار می‌دهد. در فارم، این اثر خود را به شکل مدفوع خیس و چسبنده، مقعد چسبنده (Pasty Vent)، خوراک هضم‌نشده در مدفوع و افت چینه‌سنجی نشان می‌دهد. مخاط ضعیف‌شده همچنین زمینه را برای دیسباکتریوز (اختلال جمعیت میکروبی روده) و رشد بیش از حد باکتریایی فراهم می‌کند که در هفته‌های دوم و سوم به شکل نفخ، خیس بودن بستر و افت یکنواختی خود را نشان می‌دهد.

 

۴.۲. دستگاه ایمنی و پنجره عفونت‌های ثانویه

ایمنی جوجه تازه‌وارد بر دو ستون استوار است: ایمنی منفعل ناشی از IgY مادری و ایمنی ذاتی.

سرما هر دو را هدف می‌گیرد: نخست با کند کردن جذب زرده، سرریز آنتی‌بادی مادری را کم می‌کند؛ و دوم با اختلال در پاسخ‌های ایمنی ذاتی و اکتسابی، پدیده‌ای که در مطالعات تنش سرد به تفصیل مستند شده است، از جمله تغییر پاسخ‌های ایمنی همراه با تغییر هورمون‌های آدرنال و تیروئید (Hangalapura et al., 2003؛ Hangalapura et al., 2004). برآیند عملی، گشوده شدن «پنجره آسیب‌پذیری» به عفونت‌های باکتریایی اولیه است؛ کولی‌باسیلوز (عفونت اشرشیاکلی) شکل کلاسیک آن است که به فرم سپتی‌سیمی، پری‌کاردیت، ایرساکولیت و سالم‌پینژ بروز می‌کند و در گله‌های جوان مستعد، زیان کشتار (محکومیت لاشه) می‌آفریند (Lutful Kabir, 2010؛ Fancher et al., 2020). تضعیف پاسخ به واکسن‌های زنده روزهای اول نیز پیامد دیگر همین تضعیف ایمنی است.

 

۴.۳. دستگاه تنفسی، قلبی‌عروقی و آسیت

گرمازایی یعنی سوخت‌وساز بالاتر و مصرف اکسیژن بیشتر؛ در حالی که ظرفیت ریه جوجه در روزهای اول محدود است. فشار بر سیستم قلبی‌عروقی از این مسیر آغاز می‌شود: افزایش جریان خون ریوی، افزایش فشار در عروق ریه، بزرگ‌شدن و ضعف بطن راست قلب و در نهایت تجمع مایع در حفره شکمی که با نام آسیت (سایتوز شکمی) شناخته می‌شود. راهنماهای فنی و منابع علمی، ارتباط تنش‌های حرارتی اولیه و شرایط جنینی با آسیت را مستند کرده‌اند؛ برای نمونه، دمای پوسته بالای تخم در نیمه دوم جنین‌گیری، رشد را کاهش و بروز آسیت را افزایش می‌دهد (Molenaar et al., 2011) و همین مسیر پس از خروج نیز با سرما، هیپوکسی و تهویه ضعیف زمستانی فعال می‌شود. تلفات ناگهانی پرنده‌های سنگین در هفته‌های سوم تا پنجم گله‌هایی که زمستان را با تهویه ضعیف و سابقه سرمای اولیه گذرانده‌اند، تصویر آشنای همین پیوند است. عفونت ثانویه کیسه‌های هوایی (Irsaculitis) نیز هم از مسیر تضعیف ایمنی و هم از مسیر آمونیاک و گرد و غبار زمستانی تشدید می‌شود.

 

۴.۴. دستگاه اسکلتی‌حرکتی و کیفیت راه‌رفتن

استخوان‌سازی جوجه در روزهای اول با سرعت بالایی جریان دارد و به تأمین منظم کلسیم، فسفر و ویتامین D3 وابسته است. سرما با کاهش مصرف خوراک، اختلال در هضم و افت جذب مواد معدنی، این تأمین را مختل می‌کند؛ هم‌زمان، رشد جبرانی سریع دوره‌های بعد، ناهماهنگی کلاسیک «سرعت رشد عضله در برابر استخوان» را تشدید می‌کند. در فارم، این اثر در قالب افزایش موارد خمش پا (والگوس/واروس)، افت کیفیت راه‌رفتن و کنارگذاشتن‌های ناشی از عوارض حرکتی دیده می‌شود. بستر خیس که هم پیامد سرماست و هم عامل آن به شکل زخم و امتیاز بد کف پا (Foot Pad Dermatitis) و ناراحتی پوست بدن ادامه می‌یابد.

 

۴.۵. محور استرس و پیامدهای هورمونی

مواجهه با سرما، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال را فعال می‌کند و ترشح کورتیکوسترون بالا می‌رود؛ تغییرات هورمون‌های آدرنال و تیروئید در پاسخ به تنش سرد در مطالعات تجربی مستند شده است (Hangalapura et al., 2004). کورتیکوسترون مزمن، مصرف خوراک و رفتار جست‌وجو را تغییر می‌دهد، بر پاسخ ایمنی اثر منفی می‌گذارد و سوخت‌وساز پروتئین را به سمت تجزیه می‌برد. در سطح رفتاری، جوجه در هوای سرد از خوراک و آب فاصله می‌گیرد، به جمع شدن شدن پناه می‌برد  رفتارهایی نشان می‌دهد که خود حلقه بازخورد منفی تشکیل می‌دهند: فاصله از خوراک یعنی انرژی کمتر یعنی سردتر شدن. برای تکنسین، همین نشانه‌های رفتاری ارزان‌ترین ابزار تشخیص زودهنگام‌اند.

 

۴.۶. هم‌افزایی سرما با سایر تنش‌ها

پیامدهای زیست‌شناختی سرما در انزوا رخ نمی‌دهد؛ در فارم واقعی، سرما با آمونیاک، ازدحام، گرد و غبار، واکسن‌ها و تنش‌های حمل‌ونقل هم‌زمان می‌شود و اثرها به شکل ضربی جمع می‌شوند. برای مثال، سالنی که هم بستر خیس و آمونیاک دارد و هم جریان هوای سرد، هم بار تنفسی را بالا می‌برد و هم ایمنی مخاط تنفسی را می‌شکند؛ همین ترکیب زمینه ایرساکولیت و کلی باسیلوز اولیه را می‌سازد. از منظر تغذیه، مایکوتوکسین‌های جیره نیز بر همین میکروبیوتای آسیب‌دیده سوار می‌شوند. پیام عملی: در گله‌ای که سرمای اولیه تحمل کرده، آستانه تحمل سایر تنش‌ها پایین‌تر آمده است؛ برنامه واکسیناسیون، تنش‌زایی صید، تغییر جیره و تنظیم تراکم باید با این حافظه زیست‌شناختی هماهنگ شود.

 

جدول ۲. اثر سرمازدگی بر دستگاه‌های بدن و پیامد عملکردی قابل مشاهده هر یک

دستگاه / بخش

اثر اصلی سرما

پیامد عملکردی مشاهده‌شده

دستگاه گوارش

کاهش جریان خون روده؛ افت ترشح آنزیم و صفرا؛ کندی تکامل پرز

مدفوع خیس و مقعد چسبنده؛ خوراک هضم‌نشده؛ دیسباکتریوز و نفخ هفته‌های ۲ و ۳

دستگاه ایمنی

کندی جذب IgY مادری؛ تضعیف ایمنی ذاتی و اکتسابی

استعداد کلسیباسیلوز و عفونت‌های اولیه؛ پاسخ ضعیف به واکسن‌های روزهای اول

تنفسی و قلبی‌عروقی

افزایش نیاز به اکسیژن؛ فشار خون ریوی؛ ضعف بطن راست

آسیت در هفته‌های ۳ تا ۵؛ تلفات ناگهانی پرنده‌های سنگین؛ ایرساکولیت ثانویه

اسکلتی‌حرکتی

اختلال جذب کلسیم و فسفر؛ ناهماهنگی رشد استخوان و عضله

خمش پا (والگوس/واروس)؛ کنارگذاشتن حرکتی؛ افت امتیاز کف پا

محور استرس

افزایش کورتیکوسترون؛ تغییر تیروئیدی؛ تغییر رفتار

افت مصرف آب و خوراک؛ کلوخه‌شدن؛ کندی رشد و باز شدن دامنه وزنی

پوست و پوشش

اتلاف حرارت از سطح بدن؛ تمرکز بر پاها

مقعد چسبنده؛ سوختگی پاشنه و کف پا در بستر خیس

 

پیامدهای عملکردی و کیفیت لاشه

پیامدهای زیست‌شناختی بخش پیشین، در شاخص‌های عملکردی ملموس می‌شوند. نخستین و حساس‌ترین شاخص، مرگ‌ومیر هفته اول است: در راهنماهای مدیریت، حداکثر قابل قبول تلفات هفته اول حدود یک درصد اعلام می‌شود و رخدادهای سرمایی به آسانی این آستانه را می‌شکنند؛ بخشی از این تلفات مستقیم و بخشی با تأخیر چندروزه در قالب عفونت‌های اولیه ظاهر می‌شود.

وزن هفت‌روزه نخستین آینه عددی سرمازدگی است: گله‌ای که در روزهای ۱ تا ۳ با سرما روبه‌رو شده، معمولاً چند گرم تا چند ده گرم از هدف سویه فاصله می‌گیرد. رشد جبرانی در دوره میانی بخشی از عقب‌ماندگی را پر می‌کند، اما تجربه میدانی نشان می‌دهد بازگشت کامل رخ نمی‌دهد و هزینه آن نیز به صورت مصرف خوراک بیشتر برای «نگهداری» پرداخت می‌شود: پرنده‌ای که به دلیل تجربه سرما، نیاز نگهداری بالاتری دارد، هر کیلوگرم رشد را با ضریب تبدیل بدتر تبدیل می‌کند.

در سطح لاشه و کشتار، سه پیوند مهم وجود دارد: نخست، محکومیت یا افت درجه لاشه‌های ناشی از کلی باسیلوز (پری‌کاردیت و ایرساکولیت) و آسیت؛ دوم، آسیب‌های سطحی و کبودی ناشی از تجمع و فشردگی جوجه‌ها در سرما (به ویژه در حمل دوباره و دستکاری)؛ و سوم، افت امتیاز کف پا و ضایعات پوستی مرتبط با بستر خیس. شدت و ماندگاری همه این پیامدها تابع سه متغیر است: عمق افت دما نسبت به هدف، مدت مواجهه (ساعت تا چند روز) و سن مواجهه.

 شکل ۲ به صورت شماتیک الگوی کلی را نشان می‌دهد: افت شدیدتر در شاخص‌های هفته اول و بازگشت ناقص آن‌ها در پایان دوره.

 

شکل ۲. نمای شماتیک اثر سرمازدگی اولیه بر شاخص‌های عملکردی نسبت به جوجه‌ریزی بهینه (اعداد صرفاً نمایش الگوی کلی است و در هر گله باید با داده‌های همان واحد بازساخته شود)

 

پایش، سنجش و تشخیص در فارم

سرمازدگی پنهان فقط با «سنجش منظم» دیده می‌شود. پنج ابزار پایش در فارم مکمل یکدیگرند و همه در چک‌لیست ۷۲ ساعت جای گرفته‌اند: مشاهده رفتار، دماسنجی، چینه‌سنجی، وزن‌کشی نمونه و ثبت روزانه.

۶.۱. رفتار و الگوی پراکندگی جوجه‌ها

جوجه بهترین دماسنج زنده سالن است. توزیع یکنواخت حلقه‌ای در پیرامون منبع گرما با نشست آرام و جیک کم‌صدا، نشانه آسایش حرارتی است؛ تجمع و کلوخه شدن به سمت منبع گرما نشانه سردی، و فرار از منبع، لب‌ها را باز کردن و دور شدن نشانه گرمای بیش از حد است. کلوخه‌شدن نامتقارن (فقط یک سوی سالن) به جای سرمای عمومی، نشانه جریان هوای سرد یا نقطه سرد موضعی است. در هر بازدید، الگوی پراکندگی باید در چند نقطه سالن و در زمان‌های مختلف شبانه‌روز (به ویژه نیمه‌شب) بررسی و ثبت شود.

 

۶.۲. دماسنجی: کلواک، بستر و دماسنج مادون‌قرمز

سنجش عینی دمای بدن، تشخیص را از حدس بیرون می‌آورد: در نمونه‌ای از حدود ۲۰ جوجه، دمای کلواک با دماسنج رکتال یا مادون‌قرمز اندازه‌گیری و میانگین ثبت می‌شود؛ بازه معمول آسایش حدود ۴۰ تا ۴۰/۶ درجه سلسیوس است. دمای بستر نیز با دماسنج مادون‌قرمز در چند نقطه (تراز جوجه و انتهای سالن) سنجیده می‌شود و هدف متداول هنگام تحویل، حدود ۲۸ تا ۳۰ درجه است. جدول ۴ چارچوب تصمیم‌گیری بر پایه دمای کلواک را نشان می‌دهد. اهمیت ثبت: اعداد نوشته‌نشده، روند را نشان نمی‌دهند؛ فرم روزانه باید ساعت، نقطه اندازه‌گیری، مقدار و اقدام انجام‌شده را در خود داشته باشد.

 

۶.۳. چینه‌سنجی یا سنجش چینه دان: سنجش مصرف اولیه آب و خوراک

چینه‌سنجی، ساده‌ترین و قدرتمندترین سنجه «آیا جوجه‌ها واقعاً آب و خوراک مصرف کرده‌اند» است: در هر نوبت، حدود ۱۰۰ جوجه از چند نقطه سالن به صورت تصادفی گرفته و چینه‌دان با لمس ارزیابی می‌شود. چینه‌دان پر، نرم و قابل ارتجاع است؛ چینه‌دان سفت و خشک نشانه دریافت خوراک بدون آب کافی، و چینه‌دان خالی نشانه عدم دسترسی یا بی‌اشتهایی است.

معیارهای متداول راهنماهای مدیریت در جدول ۳ آمده است: هدف کلیدی، پر بودن چینه‌دان دست‌کم ۹۵ درصد جوجه‌ها در ساعت ۲۴ است؛ کم بودن این نسبت، بلافاصله باید به بررسی سه عامل منجر شود: دمای جوجه (سردی، عامل شماره یک)، دسترسی و عملکرد آب‌خوری‌ها، و توزیع/کیفیت خوراک در سینی‌ها.

 

جدول ۳. معیارهای متداول چینه‌سنجی در ساعت‌های نخست پرورش (نمونه ۱۰۰ جوجه)

زمان بررسی

هدف متداول

تفسیر کم بودن نسبت

ساعت ۴ تا ۶

چینه‌دان پر در اکثریت جوجه‌ها

دسترسی به آب یا خوراک محدود است؛ دمای جوجه را بررسی کنید

ساعت ۸ تا ۱۲

حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد

کندی مصرف؛ بررسی دما، تراز و پراکندگی آب‌خوری و سینی‌ها

ساعت ۲۴

حدود ۹۵ درصد و بیشتر

هشدار جدی: سناریوی سرما، آب سرد یا خطای توزیع؛ اقدام اصلاحی فوری و تکرار چینه‌سنجی

 

جدول ۴. تفسیر دمای کلواک جوجه و اقدام پیشنهادی (نمونه ۲۰ جوجه)

دمای کلواک (درجه سلسیوس)

تفسیر

اقدام پیشنهادی

بیشتر از ۴۱

استرس گرما یا کم‌آبی

بررسی دمای سالن و آب؛ تهویه؛ اطمینان از دسترسی آب

۴۰ تا ۴۰/۶

آسایش حرارتی

ادامه پایش طبق برنامه؛ ثبت اعداد در فرم

۳۹ تا کمتر از ۴۰

خنک‌تر از بهینه؛ هشدار زودهنگام

افزایش تدریجی دمای سالن؛ بررسی بستر و جریان هوا؛ تکرار سنجش در ساعت بعد

کمتر از ۳۹

سرمازدگی فعال

اصلاح فوری گرمایش و بستر؛ آب گرم با الکترولیت؛ بازبینی چینه‌سنجی و تلفات؛ مستندسازی

 

۶.۴. وزن‌کشی نمونه و یکنواختی

وزن‌کشی هفتگی نمونه (حداقل ۱۰۰ قطعه از چند نقطه سالن، در یک ساعت مشخص) معیار مقایسه گله با هدف سویه است؛ روز هفتم مهم‌ترین نوبت است. علاوه بر میانگین، ضریب تغییرات (CV) محاسبه شود: گله یکنواخت هفته اول معمولاً CV در حدود یک رقم پایین دارد و زیاد شدن آن، نشانه توزیع نامساوی دسترسی به گرما، آب و خوراک است. در گله‌های سرماخورده، مقایسه منحنی رشد با هدف، بزرگ‌نمایی اثر پنهان است و به تصمیم‌های اصلاحی بخش ۸ جهت می‌دهد.

 

۶.۵. امتیاز بستر، مدفوع و کف پا

بستر خیس هم پیامد سرما است و هم عامل آمونیاک و عفونت. ارزیابی روزانه سه‌عاملی پیشنهاد می‌شود: حالت بستر (نمونه‌گیری مشتی از چند نقطه: چسبندگی یا فشردگی)، شکل مدفوع (خیس بودن، خوراک هضم‌نشده، رنگ غیرعادی) و کیفیت راه‌رفتن و کف پا در نمونه‌ای از پرنده‌ها. این سه، به همراه ثبت روزانه تلفات با علت‌شناسی، تابلوی سلامت گله را کامل می‌کنند. جمع این ثبت‌ها در پایان دوره، بازخورد آموزشی فارم را می‌سازد و «زیان پنهان» را قابل بحث و اصلاح می‌کند.

 

۷. تصحیح مدیریتی سریع و برنامه دمایی

هر برنامه تغذیه‌ای جبرانی، تنها زمانی اثر می‌کند که پس‌زمینه مدیریتی درست باشد. چهار اصل حاکم بر تصحیح دما عبارت‌اند از:

نخست، «دما در تراز جوجه» نه دمای دیوار یا سقف؛ حسگرها و دماسنج‌ها باید در تراز جوجه و دور از جریان مستقیم مولد نصب شوند.

دوم، ثبات شبانه‌روزی: افت دمای شب به ویژه در نیمه‌شب خطرناک‌ترین شکل سرماست، چون هم در ساعات کمترین نظارت رخ می‌دهد و هم پرنده در حالت استراحت، کمترین ظرفیت گرمازایی را دارد.

سوم، کاهش تدریجی: برنامه دما با شیب متداول حدود ۰/۲ تا ۰/۳ درجه در روز پایین می‌آید و جهت تنظیم نهایی، همیشه رفتار پرنده است، نه عدد روی کاغذ.

چهارم، هم‌زمانی با تهویه: تصحیح گرما هرگز نباید به معنای بستن کامل سالن باشد؛ کیفیت هوا با تهویه حداقلی کوتاه و مکرر برقرار می‌ماند.

جدول ۵ بازه‌های متداول دما و رطوبت بر پایه راهنماهای مدیریت سویه‌های تجاری را نشان می‌دهد و شکل ۳ منحنی دمای توصیه‌شده را در طول دوره ترسیم می‌کند. این اعداد نقطه شروع‌اند: در سالن‌های با پیش‌گرمایش ضعیف، رطوبت بالا یا بستر معیوب، جوجه ممکن است در همان دمای «درستِ جدول» سردش باشد؛ ابزار نهایی تصمیم، الگوی پراکندگی، دمای کلواک و چینه‌سنجی است. در صورت رخداد سرمازدگی، اولویت‌ها به ترتیب: بازگرداندن دما به محدوده هدف، آب گرم با الکترولیت و قند، تسهیل دسترسی به خوراک در دسترس‌ترین نقاط، و سپس اجرای بسته تغذیه‌ای بخش ۸.

 

جدول ۵. بازه‌های متداول دما و رطوبت در دوره جوجه‌ریزی بر پایه راهنماهای مدیریت سویه‌های تجاری (Cobb-Vantress؛ Aviagen)

سن

دمای هوای سالن در تراز جوجه (درجه سلسیوس)

دمای بستر (درجه سلسیوس)

رطوبت نسبی (درصد)

روز ۱ تا ۳

۳۲ تا ۳۴

۲۸ تا ۳۰

۶۰ تا ۷۰

روز ۴ تا ۷

۳۰ تا ۳۲

۲۷ تا ۲۹

۶۰ تا ۷۰

هفته ۲

۲۸ تا ۳۰

۲۵ تا ۲۸

۵۵ تا ۶۵

هفته ۳

۲۶ تا ۲۸

به‌تدریج نزدیک به هوای سالن

۵۵ تا ۶۵

هفته ۴

۲۴ تا ۲۶

—

۵۵ تا ۶۵

هفته ۵ به بعد

۲۰ تا ۲۳

—

۵۵ تا ۶۵

 

شکل ۳. منحنی توصیه‌شده دمای هوای سالن در تراز جوجه طی دوره پرورش (بر پایه راهنمای مدیریت Cobb-Vantress؛ تنظیم نهایی بر اساس رفتار پرنده)

 

راهبردهای تغذیه‌ای جبران سرمازدگی

هدف بسته تغذیه‌ای جبران، سه چیز هم‌زمان است: تأمین انرژی قابل‌هضم بیشتر برای جبران هزینه گرمازایی، پشتیبانی از بازسازی مخاط روده و میکروبیوتا و کاهش بار اکسیداتیو و پشتیبانی ایمنی. پیش از هر افزودنی، دو ستون پایه باید برقرار باشند: دمای درست سالن (بخش ۷) و دسترسی آزاد به آب گرم‌تر از معمول (حدود ۲۰ تا ۲۵ درجه سلسیوس در روزهای نخست). محدوده‌های عددی این بخش، مقادیر متداول تحت تنش بر پایه منابع تغذیه طیور و راهنماهای فنی است و اجرای نهایی حتماً باید با نظر متخصص تغذیه و بر اساس ترکیب مواد اولیه، وضعیت سلامت گله و قیمت‌های روز انجام شود.

۸.۱. خوراک پیش‌آغازین ۰ تا ۱۰ روز: خط اول جبران

خوراک هفته اول، مؤثرترین ابزار تغذیه‌ای در برابر سرمازدگی است: پری‌استارتر (Pre-starter) با مواد اولیه پرقابلیت‌هضم (ذرت باکیفیت، کنجاله سویا با پروتئین کنترل‌شده، حداقل مواد ضدتغذیه‌ای)، تراکم انرژی بالا و پروفایل کامل اسیدهای آمینه قابل‌هضم. در گله سرماخورده، ادامه همین خوراک تا حدود ده روزگی از هر افزودنی منفرد ارزشمندتر است؛ زیرا همان‌طور که در بخش ۲.۴ گفته شد، اولین وعده‌ها خود محرک تکامل روده‌اند. جدول ۶ محدوده‌های متداول مشخصات پری‌استارتر را نشان می‌دهد. نکته اجرایی مهم: افزایش پروتئین خام بدون تعادل اسیدهای آمینه قابل‌هضم نه‌تنها بی‌فایده است، بلکه بار نیتروژنی روده و بستر را سنگین‌تر می‌کند؛ محور طراحی، اسیدهای آمینه قابل‌هضم است.

 

جدول ۶. محدوده‌های متداول مشخصات خوراک پیش‌آغازین جوجه گوشتی در شرایط تنش (تنظیم نهایی با متخصص تغذیه)

شاخص

محدوده متداول

نکته

انرژی متابولیکی (AMEn)

۲۹۵۰ تا ۳۰۵۰ کیلوکالری بر کیلوگرم

سرانه‌سازی انرژی با روغن گیاهی قابل‌هضم

پروتئین خام

۲۲ تا ۲۴ درصد

با تعادل اسیدهای آمینه قابل‌هضم؛ نه بالاتر

لیزین قابل‌هضم

۱/۲۵ تا ۱/۳۵ درصد

اسید آمینه مرجع پروفایل ایده‌آل

متیونین + سیستئین قابل‌هضم

۰/۹۵ تا ۱/۰۵ درصد

نسبت متداول به لیزین حدود ۰/۷۵

ترئونین قابل‌هضم

۰/۸۵ تا ۰/۹۵ درصد

مهم برای تولید موسین و سلامت مخاط

کلسیم / فسفر دردسترس

۰/۹۰ تا ۱/۰۰ / ۰/۴۵ تا ۰/۵۰ درصد

افت جذب در سرما را در فرمولاسیون لحاظ کنید

سدیم و تعادل الکترولیتی (DEB)

سدیم ۰/۱۶ تا ۰/۲۰ درصد؛ DEB حدود ۲۲۰ تا ۲۵۰ میلی‌اکژیوالان

پایش کالی در گرمای زیاد؛ پرهیز از جیره‌های پرکلر

فرم فیزیکی

کرامبل ریز و یکنواخت (حدود ۱ تا ۲ میلی‌متر) یا خوراک آرد ریز

یکنواختی سایز، دسترسی جوجه‌های سبک را بهتر می‌کند

 

۸.۲. انرژی، کیفیت چربی و امولسیفایرها

جوجه جوان به دلیل ترشح محدود صفرا و سطح کم جذب، چربی‌های اشباع و بلندزنجیر را به‌خوبی هضم نمی‌کند؛ در سرمازدگی که هضم چربی خود محدود شده، اتکا به چربی اشباع یعنی انرژی وعده‌داده‌شده‌ای که جذب نمی‌شود.

راهکار: اولویت با روغن‌های گیاهی با اسیدهای چرب غیراشباع (سویا، کانولا، ذرت) در پری‌استارتر، و استفاده از امولسیفایرها برای افزایش سطح تماس چربی با لیپاز. لیزوفسفولیپیدها و امولسیفایرهای تجاری رایج با دوزهای متداول حدود ۲۵۰ تا ۵۰۰ گرم در تن (طبق دستور سازنده) بهبود قابل اندازه‌گیری در هضم چربی و انرژی قابل‌هضم جیره ایجاد می‌کنند.

هشدار اجرایی: افزایش انرژی باید تدریجی باشد و کیفیت چربی (پراکسیداسیون) کنترل شود؛ چربی اکسیدشده در گله استرس‌زده بار آنتی‌اکسیدانی را تخریب می‌کند.

 

۸.۳. آنزیم‌های تجاری

آنزیم‌ها با آزادسازی انرژی و مواد مغذی «قفل‌شده» در مواد اولیه، هزینه گرمازایی گله سرماخورده را می‌کاهند. در جیره‌های مبتنی بر گندم و جو، زایلاناز و بتاگلوکاناز با کاهش ویسکوزیته محتویات روده، هضم و یکنواختی را بهبود می‌بخشند؛ در جیره‌های ذرت-سویا، آمیلاز و پروتئاز بر بخش محدود اما مؤثر هضم نشاسته و پروتئین اثر می‌گذارند و فیتاز علاوه بر آزادسازی فسفر، ماده ضدتغذیه‌ای فیتیک‌اسید را می‌شکند. انتخاب آنزیم باید بر اساس ترکیب واقعی جیره هر واحد انجام شود و اثر آن در کاهش اختلاف انرژی اسمی و واقعی جیره دیده شود؛ در گله‌های با روده آسیب‌دیده، اثر آنزیم‌ها همراه با اصلاح سلامت روده (بخش ۸.۶) کامل می‌شود.

 

۸.۴. تقویت ظرفیت آنتی‌اکسیدانی: ویتامین E، سلنیوم و ویتامین C

سرمازایی یعنی سوخت‌وساز بالاتر و تولید بیشتر رادیکال‌های آزاد؛ در حالی که ذخایر آنتی‌اکسیدانی جوجه تازه‌وارد محدود است.

سه ابزار اصلی: ویتامین E (حل‌شونده در چربی و محافظ غشاهای سلولی) که در شرایط تنش در جیره‌های تجاری معمولاً به حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ واحد بین‌المللی بر کیلوگرم افزایش می‌یابد؛ سلنیوم ترجیحاً آلی (سلنومتیونین) در حدود ۰/۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم به عنوان کوفاکتور گلوتاتیون‌پراکسیداز؛ و ویتامین C (حل‌شونده در آب) که در تنش در آب یا خوراک (متداول: ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌گرم بر لیتر در آب، به صلاحدید دامپزشک) مکمل می‌شود. هم‌افزایی ویتامین E و سلنیوم مستند است و نقش هر دو در ایمنی نیز شناخته شده؛ بنابراین این ترکیب هم برای «سوخت‌وساز سرما» و هم برای پنجره آسیب‌پذیری عفونی بخش ۴.۲ اهمیت دارد. در دوره گرم‌سری بعدی، سطح E جیره به سطوح معمول بازگردانده شود.

 

۸.۵. الکترولیت‌ها، قند و مدیریت آب در ۷۲ ساعت اول

در ساعات نخست پس از یک رخداد سرمایی، آب حامل درمان است: جبران کم‌آبی، پشتیبانی از تعادل اسید-باز، تأمین قند برای مقابله با افت گلوکز و انتقال ویتامین‌ها و اسیدهای آلی. جدول ۷ نمونه برنامه آب‌درمانی ۷۲ ساعت اول را نشان می‌دهد.

اصول اجرایی: آب گرم (۲۰ تا ۲۵ درجه) در روزهای نخست؛ محلول‌های تازه هر روز و حتی هر دو بار در روز؛ عدم ترکیب هم‌زمان داروهای متضاد در یک مخزن؛ پرهیز از محلول‌های قندی گرم‌مانده (محیط کشت میکروبی) و شست‌وشوی خطوط در پایان دوره درمان. ثبت مصرف آب روزانه در این ۷۲ ساعت، هم شاخص پذیرش درمان است و هم هشدار زودهنگام مشکلات بعدی

قاعده مشهور: هر تغییر ناگهانی مصرف آب، پیش از تغییر مصرف خوراک دیده می‌شود.

 

جدول ۷. نمونه برنامه افزودنی‌های آب در ۷۲ ساعت اول پس از سرمازدگی (اجرا با تأیید دامپزشک)

بازه زمانی

افزودنی پیشنهادی

دوز متداول

نکته اجرایی

۰ تا ۴ ساعت پس از استقرار

گلوکز یا شکر محلول

حدود ۵ درصد وزن‌حجمی

کوتاه‌مدت؛ مصرف همان روز؛ خطوط پس از آن شسته شود

ساعت ۴ تا ۲۴

الکترولیت چندمینرال + ویتامین‌های محلول

طبق دستور سازنده

پشتیبانی تعادل اسید-باز و کم‌آبی ناشی از استرس

روز ۲

ویتامین C + ادامه الکترولیت

۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌گرم بر لیتر

کاهش بار اکسیداتیو؛ آب تازه دو نوبت در روز

روز ۲ تا ۳

اسید آلی خوراکی آشامیدنی

طبق دستور سازنده (معمولاً حدود ۰/۰۵ تا ۰/۱ درصد)

کنترل بار میکروبی آب و روده؛ هم‌زمانی با داروها بررسی شود

روز ۳ به بعد

بازگشت به آب معمول؛ ادامه مکمل ویتامینه طبق برنامه واحد

—

ارزیابی چینه‌سنجی و مدفوع پیش از قطع کامل برنامه

 

۸.۶. پشتیبانی از سلامت روده: اسیدهای آلی، پروبیوتیک، پری‌بیوتیک و بتائین

روده آسیب‌دیده و میکروبیوتای آشفته‌شده، میراث اصلی سرمازدگی است و بازسازی آن برنامه چندروزه می‌خواهد. ابزارهای اصلی: اسیدهای آلی (فورمیک، پروپیونیک و مخلوط‌های آن) هم در خوراک (معمولاً ۰/۱ تا ۰/۳ درصد بسته به فرمولاسیون) و هم در آب، با کاهش pH محتوا و کنترل باکتری‌های نامطلوب؛ بوتیرات محافظت‌شده به عنوان منبع انرژی سلول‌های اپی‌تلیال و محرک تکامل پرز با دوزهای طبق سازنده؛ پروبیوتیک‌ها (سویه‌های باسیلوس، لاکتوباسیل و مشابه) برای رقابت‌پذیری میکروبیوتا؛ و پری‌بیوتیک‌ها (FOS، MOS و مشتقات مخمر) برای تغذیه باکتری‌های مفید و پوشش گیرنده‌های پاتوژن. بتائین نیز با نقش تنظیم اسمزی و متیل‌دهنده در جیره‌های تنشی استفاده می‌شود (متداول: حدود ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ گرم در تن). اولویت اجرا در گله‌ای است که چینه‌سنجی ضعیف و مدفوع خیس دارد؛ ترکیب این ابزارها با خوراک پرقابلیت‌هضم (بخش ۸.۱) اثر بیشتری از هر کدام به‌تنهایی دارد.

 

۸.۷. فرم خوراک و مدیریت خوراک‌دهی

هماهنگی نوک-چینه-گوارش در جوجه در روزهای اول هنوز کامل نیست؛ فرم خوراک باید با این واقعیت سازگار باشد: کرامبل ریز و یکنواخت یا آرد ریز، نه دانه‌های درشت. خوراک‌دهی روزهای نخست، «وعده‌های مکرر با لایه نازک» است: پخش خوراک روی سینی‌ها و کاغذ کف (سه تا پنج روز اول) با لایه نازک و در وعده‌های مکرر، به‌گونه‌ای که خوراک تازه در دسترس باشد اما انباشته نشود؛ تخلیه و پُر کردن منظم خط‌های خوارک در روزهای اول باید دستی و چند نوبت در شبانه‌روز انجام شود تا جوجه‌های ضعیف‌تر نیز محروم نمانند. کاغذ باید در محدوده گرم سالن پهن شود و پس از مصرف کامل برداشته شود تا بستر خوراک‌خوری جایگزین نشود. سینی‌ها نزدیک منبع گرما اما نه دقیقاً زیر آن قرار گیرند؛ جوجه باید بتواند میان ناحیه گرم و خوراک آزادانه رفت‌وآمد کند.

 

۸.۸. هشدار آسیت: آهنگ رشد را کنترل کنید، نه فقط انرژی را

در گله‌هایی که سرمای اولیه را تجربه کرده‌اند به ویژه سالن‌های زمستانی با تهویه محدود خطر آسیت در هفته‌های ۳ تا ۵ جدی است (بخش ۴.۳). در این گله‌ها، رشد حداکثری با چربی‌افزونی سنگین و فشار بر رشد هفته‌های ۲ و ۳، پیامد معکوس می‌دهد: نیاز به اکسیژن بالا می‌رود و سهم تلفات آسیتی و تلفات ناگهانی افزایش می‌یابد. رویکرد حرفه‌ای در گله‌های مستعد: تعیین سقف رشد موقت (برنامه‌ریزی مصرف خوراک هفته‌های ۲ تا ۴ با نظر متخصص تغذیه)، افزایش تدریجی تراکم انرژی به‌جای جهش، پایش مستمر آمونیاک و CO2، و ثبت علت تلفات روزانه. معیار موفقیت جبران، «کارایی و سلامت در پایان دوره» است، نه رکورد وزن هفته سوم.

 

۸.۹. برنامه پس از رخداد: هفته ۱ تا ۲

پس از پایدار شدن دما و بهبود چینه‌سنجی، برنامه هفته اول تا دوم به این شکل پیشنهاد می‌شود: ادامه پری‌استارتر تا حدود ۱۰ روزگی؛ غربالگری وزنی نمونه‌ای و در صورت نیاز بازچینی جوجه‌های سبک‌تر به مناطق گرم‌تر سالن با دسترسی بهتر؛ تداوم پایش مدفوع و بستر؛ هماهنگی زمان‌بندی واکسن‌ها با دامپزشک (در گله استرس‌زده، اثر واکسن و تحمل آن متفاوت است)؛ و ادامه مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی و پشتیبان روده طبق بخش‌های ۸.۴ تا ۸.۶. در پایان هفته دوم، مقایسه وزن، یکنواختی و تلفات تجمعی گله با هدف سویه، تصویر واقعی «میزان جبران‌شده» را می‌دهد و مبنای تصمیم‌های دوره بعدی است.

 

۱۰. چک‌لیست اجرایی ۷۲ ساعت اول

جدول ۹ اقدامات پیشگیرانه و پایشی ۷۲ ساعت اول را در قالب زمان‌بندی اجرا، اقدام کلیدی و معیار پذیرش نشان می‌دهد؛ تکمیل مستمر آن می‌تواند مبنای فرم بازدید روزانه تکنسین باشد و سریع‌ترین راه کشف سرمازدگی پنهان است.

 

جدول ۹. چک‌لیست اجرایی کنترل دما، پایش جوجه و برنامه تغذیه‌ای در ۷۲ ساعت اول پرورش

زمان

اقدام کلیدی

معیار یا هدف

۴۸ تا ۲۴ ساعت قبل از تحویل

پیش‌گرمایی پیوسته سالن و بستر؛ تست مولدها، ترموستات‌ها و آلارم‌ها؛ ردگیری درزها و جریان‌های سرد

دمای بستر ۲۸ تا ۳۰ درجه؛ کف سالن خنک حس نشود؛ بدون نقاط سرد موضعی

۲۴ ساعت قبل از تحویل

تنظیم تهویه حداقلی؛ قراردادن آب با دمای ۲۰ تا ۲۵ درجه؛ آماده‌سازی سینی، کاغذ و پری‌استارتر

CO2 و آمونیاک در محدوده هدف؛ خطوط آب و خوراک پر و در تراز

هنگام تحویل تا ساعت ۲

تخلیه سریع و استقرار در محدوده مولد؛ خوراک روی سینی و کاغذ؛ آب گرم با قند و الکترولیت

کمترین تأخیر بین باز شدن جعبه تا دسترسی به آب و خوراک

ساعت ۲ تا ۴

چینه‌سنجی نمونه‌ای (۱۰۰ جوجه)؛ مشاهده الگوی پراکندگی؛ ثبت دمای کلواک نمونه ۲۰ قطعه

اکثریت چینه‌دان‌ها نرم و پر؛ کلواک در بازه حدود ۴۰ تا ۴۰/۶ درجه

ساعت ۱۲

چینه‌سنجی دوم؛ تنظیم دما بر اساس رفتار؛ بازدید شبانه برنامه‌ریزی‌شده

هدف جدول ۳ برآورده شود؛ بدون کلوخه‌شدن و جریان سرد

ساعت ۲۴

چینه‌سنجی کامل؛ ثبت مصرف آب و خوراک روز اول

حدود ۹۵ درصد و بیشتر چینه‌دان پر؛ روند مصرف آب صعودی

روز ۲

وزن‌کشی نمونه ۱۰۰ جوجه؛ جداسازی و پشتیبانی جوجه‌های کم‌جون؛ ادامه برنامه آب (ویتامین C و الکترولیت)

وزن در مسیر هدف هفت‌روزه؛ تلفات روزانه در حد نرمال

روز ۳

کاهش تدریجی دما (حدود ۰/۲ تا ۰/۳ درجه)؛ بازبینی رطوبت و بستر؛ پایش مدفوع

بستر خشک و نرم؛ بدون مدفوع خیس پایدار

روز ۳ (تصمیم)

مقایسه چینه‌سنجی، وزن و تلفات با فرم؛ تصمیم ادامه یا خاتمه برنامه آب؛ هماهنگی واکسن با دامپزشک

در صورت انحراف معیارها، اجرای کامل بسته جبران بخش ۸

 

۱۱. جمع‌بندی و پیام‌های کلیدی

جمع‌بندی یافته‌های علمی و تجربه میدانی درباره سرمازدگی جوجه را می‌توان در هشت پیام کلیدی خلاصه کرد:

۱. پیشگیری، مقرون‌به‌صرفه‌ترین جبران است: هزینه پیش‌گرمایی، آب‌بندی و پایش دما در برابر زیان ۱/۶ تا ۳ میلیارد ریالیِ یک رخداد ۴۸ ساعته (در مثال این مقاله) ناچیز است.

۲. پنجره طلایی، روزهای ۱ تا ۳ است: سنگین‌ترین اثر دمایی در ساعاتی رخ می‌دهد که ظرفیت گرمازایی جوجه ناتمام و پایش ضعیف‌ترین است.

۳. دما یعنی «دمای احساسی»: بستر گرم، نبود جریان سرد و رطوبت کنترل‌شده، هم‌ارز عدد دماسنج هستند؛ هر سه باید سنجیده و ثبت شوند.

۴. چینه‌سنجی و وزن هفت‌روزه، آینه سرمازدگی پنهان‌اند: هدف ۹۵ درصد چینه‌دان پر در ساعت ۲۴ و مقایسه وزن روز ۷ با هدف سویه، زیان پنهان را قابل مدیریت می‌کند.

۵. جبران تغذیه‌ای یعنی کیفیت و هضم‌پذیری، نه صرفاً انرژی بیشتر: پری‌استارتر باکیفیت تا ده روزگی، روغن گیاهی با امولسیفایر و آنزیم مناسب، بهتر از چربی‌افزونی خام است.

۶. ظرفیت آنتی‌اکسیدانی و سلامت روده را هم‌زمان پشتیبانی کنید: ویتامین E، سلنیوم آلی و ویتامین C در کنار اسیدهای آلی، پروبیوتیک و بوتیرات، میراث روده‌ای سرما را ترمیم می‌کنند.

۷. در گله‌های مستعد آسیت، آهنگ رشد را مدیریت کنید: سقف رشد موقت هفته‌های ۲ تا ۴ و پایش کیفیت هوا، جانشین رشد شتاب‌زده‌ای است که به تلفات ناگهانی می‌انجامد.

۸. ثبت کنید تا زیان پنهان قابل بحث شود: فرم روزانه دما، چینه‌سنجی، مصرف آب و تلفات علت‌شناسی‌شده، پایه یادگیری واحد و مستندسازی زیان است.

کیفیت ۷۲ ساعت اول، سرنوشت ۴۲ روز بعد را رقم می‌زند.

گردآورنده: دکتر سروش رهبرنژاد

منابع

  1. Aviagen (2023). Ross 308 AP Broiler Management Handbook. Aviagen Ltd., Newbridge, Scotland, UK.
  2. Bigot, K., Mignon-Grasteau, S., Picard, M. and Tesseraud, S. (2003). Effects of delayed feed intake on body, intestine, and muscle development in neonate broilers. Poultry Science, 82(5): 781-788.
  3. Batal, A.B. and Parsons, C.M. (2002). Effects of age on nutrient digestibility in chicks fed different diets. Poultry Science, 81(3): 400-407.
  4. Cobb-Vantress (2020). Brooding Management (Technical Supplement). Cobb-Vantress LLC, Siloam Springs, AR, USA.
  5. Cobb-Vantress (2022). Cobb500 Broiler Management Guide. Cobb-Vantress LLC, Siloam Springs, AR, USA.
  6. Dibner, J.J., Kitchell, M.L., Atwell, C.A. and Ivey, F.J. (1996). The effect of dietary ingredients and age on the microscopic structure of the gastrointestinal tract in poultry. Journal of Applied Poultry Research, 5(1): 70-77.
  7. Fancher, C.A., Zhang, L., Kiess, A.S., Adhikari, P.A., Dinh, T.T.N. and Sukumaran, A.T. (2020). Avian pathogenic Escherichia coli and Clostridium perfringens: Challenges in no-antibiotics-ever broiler production and potential solutions. Microorganisms, 8(10): 1533.
  8. Hangalapura, B.N., Nieuwland, M.G.B., de Vries Reilingh, G., Heetkamp, M.J.W., van den Brand, H., Kemp, B. and Parmentier, H.K. (2003). Effects of cold stress on immune responses and body weight of chicken lines divergently selected for antibody responses to sheep red blood cells. Poultry Science, 82(11): 1692-1700.
  9. Hangalapura, B.N., Nieuwland, M.G.B., de Vries Reilingh, G., van den Brand, H., Kemp, B. and Parmentier, H.K. (2004). Effect of duration of cold stress on plasma adrenal and thyroid hormone levels and immune responses in chicken lines divergently selected for antibody responses. Poultry Science, 83.
  10. Leeson, S. and Summers, J.D. (2005). Commercial Poultry Nutrition, 3rd ed. Nottingham University Press, Nottingham, UK.
  11. Lutful Kabir, S.M. (2010). Avian colibacillosis and salmonellosis: A closer look at epidemiology, pathogenesis, control, and public health concerns. International Journal of Environmental Research and Public Health, 7(1): 89-114.
  12. Molenaar, R., Hulet, R., Meijerhof, R., Maatjens, C.M., Kemp, B. and van den Brand, H. (2011). High eggshell temperatures during incubation decrease growth performance and increase the incidence of ascites in broiler chickens. Poultry Science, 90(3): 624-632.
  13. Noy, Y. and Sklan, D. (1995). Digestion and absorption in the young chick. Poultry Science, 74(2): 366-373.
  14. NRC (1994). Nutrient Requirements of Poultry, 9th rev. ed. National Academies Press, Washington, DC, USA.
  15. Shinder, D., Luger, D., Rusal, M., Rzepakovsky, V., Bresler, V. and Yahav, S. (2002). Early age cold conditioning in broiler chickens (Gallus gallus domesticus). Comparative Biochemistry and Physiology, Part A: Molecular & Integrative Physiology.
  16. Tzschentke, B. (2007). Attainment of thermoregulation as affected by environmental factors. Poultry Science, 86(5): 1025-1036.
  17. Uni, Z., Ganot, S. and Sklan, D. (1998). Posthatch development of mucosal function in the broiler small intestine. Poultry Science, 77(1): 75-82.
  18. Yahav, S. and Hurwitz, S. (1996). Induction of thermotolerance in male broiler chickens by temperature conditioning at an early age. Poultry Science, 75: 402-406.
  19. Yassin, H., Velthuis, A.G.J., Boerjan, M. and van Riel, J. (2009). Field study on broilers' first-week mortality. Poultry Science, 88(4): 798-804.

 

 

 

تهیه شده در واحد تحقیق و توسعه مهردانه آتام

ثبت دیدگاه

جهت ثبت دیدگاه، وارد حساب کاربری خود شوید.

موارد مشابه